من دیروز به نمایشگاه دستاورهای سفر ریاست محترم جمهور رفتم، بیشتر نمایشگاه پر شده بود از عکسها و پوسترهای طرح بزرگراه چابهار به میلک بود، 
که این طرح در زمان دولت آقای خاتمی به برنامه ریزی و کامل شده بود، و الان به عنوان یکی از دستاوردهای سفر ریاست جمهوری به سیستان و بلوچستان مطرح است، ولی من در این نمایشگاه به دنبال یک دستاورد واقعی سفر آقای احمدی نژاد به سیستان و بلوچستان میگشتم، دستاوردی که قبل از آقای احمدی نژاد هیچ دولتی موفق نشده بود که آن را برای مردم استان فراهم سازد، من به دنبال عکس شهدای تاسوکی بودم چون واقعاً این ظلم است که این دستاورد مهم دولت نهم را در نظر نگیرم، من به دنبال عکس اشکهای خانوادهای شهدا در هنگام تشیع جنازه عزیزانشان بودم، اما هر چه میگشتم فقط خنده احمدی نژاد را میدیم، وقتی به دیگر استانهای کشور میروم و اثری از تاسوکی در خاطرهای مردم نمی بینم، با زهم چهره خندان احمدی نژاد جلوی چشمم پدیدار می شود، انگار می گوید تو باختی، هیچ کس خبر ندارد.
واقعاًچرا؟
چرا؟
چرا از فاجعه ای که یک استان را همانند یک زلزله پر قدرت لرزاند کسی خبر ندارد؟
چرا خبری که تمامی ساکنان سیستان و بلوچستان میداند نباید به گوش مردم دیگر ایران برسد؟
شاید ادامه داشته باشد...
